يك لحظه درنگ

دیدگاه روان تحلیلگری

فروید:

منبع:کتاب نظریه های روان درمانی،نوشته پروچسکا و نورکراس،ترجمه یحیی سید محمدی،انتشارات رشد،چاپ پنجم،سال 1387

پدید آورندگان این وب در نظر دارند در بستری مجازی زمینه تعامل علاقمندان و روان پژوهان عرصه  روانشناسی  را فراهم سازند.اگر چه این تیم به صورت هفتگی مباحث مورد نظر را  حضوری دنبال می کنند،اما بر این باورند که سهم مشارکت عقلانی و انتقادی گسترده تر را برای جویندگان حقیقت  می بایست لحاظ نموده و خود را از اقیانوس بیکران ایده ها و دیده های دیگر عزیزان محروم نسازند.از این رو در آغاز تنها چالش ها را در قالب سوال  در این سند مکتوب می نماییم تا در آینده پیشنهادات و انتقادات شما قالب را در هم شکند و بدین اسلوب طرحی نو در اندازیم.

نخستین پرسش:فروید در نظریه خود  بر دو کشاننده بنیادین،مرگ و زندگی،تاکید              می نماید .که به عبارتی شالوده و بنیان نظریه روان تحلیل گری بر این دو اصل استوار می گردد.اما بررسی نظریه نشان می دهد جایگاهی که فروید برای کشاننده یا غریزه زندگی برگزیده بیش از غریزه مرگ است.حال می خواهیم بدانیم اهمیتی که برای این دو کشاننده فروید قائل است چگونه می باشد،به عبارتی آیا یکی بر دیگری ارجحیت دارد و یا کشاننده مرگ تنها از جایگاه ویرانگری برخوردار است و ایا در واقع چنین برداشتی درست است؟شواهد له یا علیه آن را بیاورید؟

دومین پرسش:بین مفهوم روان بنه یا طرح واره در نظریه پیاژه و بک وجفری یانگ،و تثبیت در نظریه فروید  چه تفاوت و تشابهی وجود دارد.آیا طرح واره در دو دیدگاه فوق چیز متمایزی است یا یک مفهوم واحد است که تنها کاربرد متفاوت را بیان می کنند؟